In 1859 schreef een teleurgestelde ambtenaar uit Nederlands-Indië, Eduard Douwes Dekker, onder de schuilnaam Multatuli een boek met als titel Max Havelaar of de koffieveilingen der Nederlandsche Handelmaatschappij. Dat boek was een felle aanklacht tegen de misstanden als gevolg van het Nederlandse bewind in Nederlands- Indië.

De Max Havelaar op dit luisterboek is een hertaling van NRC- redacteur Gijsbert van Es. Het is iets korter dan de oorspronkelijke versie en vooral: in modern Nederlands geschreven, met respect voor Multatuli’s onnavolgbare compositie en stijl. Eindredactie door Mirthe Berentsen en Nico Klein.

Inhoud
1. Max Havelaar — Twee korte teksten
2. Eerste hoofdstuk — Amsterdam, omstreeks 1860
3. Tweede hoofdstuk — Droogstoppel schrijft een brief aan Ludwig Stern
4. Derde hoofdstuk — Droogstoppel ontvangt een pak papier
5. Vierde hoofdstuk — Droogstoppel vindt artikelen over koffieteelt
6. En dit was nog niet alles!
7. Ik nam met alles genoegen, want er was grote haast bij

1. Vijfde hoofdstuk — Ernest Stern begint met zijn verhaal
2. Ik zei dat deze regenten ook door rijkdom
3. Zesde hoofdstuk — Schrijver Ernest Stern laat de lezer kennismaken
4. Het duurde lang voordat er uit de koets
5. Zevende hoofdstuk — Max Havelaar en zijn Tine

1. Al snel reed de fraaie wagen van de Adipati
2. Achtste hoofdstuk — Havelaar houdt een scherpe
3. Hier hield Havelaar weer op
4. Negende hoofdstuk — Droogstoppel neemt de pen weer over
5. Hij had eerst, in enkele Bijbelcitaten

1. Tiende hoofdstuk — Droogstoppel leest Stern de les
2. Elfde hoofdstuk — Max Havelaar, Tine, Duclari en Verbrugge
3. Als Duclari nog dacht dat Havelaar ‘gek’ was
4. Twaalfde hoofdstuk — Het gesprek van Havelaar
5. Na een paar weken keerde hij terug
6. Dertiende hoofdstuk — Max Havelaar vertelt over een conflict
7. Maar het gevaar aan de andere kant is nog groter

1. Veertiende hoofdstuk — Ernest Stern laat eerst Havelaar vertellen
2. ‘Hoe ging het verder met uw voorganger?’, vroeg Verbrugge
3. Toen Verbrugge dit vertelde
4. Vijftiende hoofdstuk — Havelaar komt in actie
5. Door deze brief te citeren
6. Zestiende hoofdstuk – Verteller Ernest Stern

1. ‘Ach, schrijf toch niet zulke onzinnige dingen aan je papa, Stern!’
2. Zeventiende hoofdstuk — Ernest Stern vertelt een verhaal
3. Hij liep, dagenlang, onafgebroken
4. Dat was de muziek die in zijn oren klonk
5. En nog altijd was er niemand op het pad
6. Achttiende hoofdstuk — Havelaar hoort dat zijn voorganger

1. De lezer zal wel nieuwsgierig zijn
2. Negentiende hoofdstuk — Resident Slijmering komt naar Havelaar
3. Dit dringende verzoek de schuldigen
4. Twintigste hoofdstuk — De gouverneur-generaal beslist
5. Terwijl de beslissing over het afwijzen
6. Nawoord Job Cohen

Recensies
‘Deze hertaling van Max Havelaar ademt volledig de geest van het
oorspronkelijke boek. Zo zou Multatuli hebben geschreven als hij
nu had geleefd’ — Biograaf Dik van der Meulen

‘Na deze zinnen is de burgemeester de burgemeester al niet meer.
De bekende klankkleur van zijn stem, zijn lippen die de niet al te
hoog dravende taal van Elsschot proeven […] zijn zinsmelodie en
rustige tempo: hij sleurt zichzelf en ons mee het verhaal in.’ — Z Amsterdams Straatmagazine over Job Cohen

Over de voorlezer
Job Cohen las eerder de volgende boeken voor: Het grijze kind van
TheoThijssen, Lijmen/Het been en Kaas van Elsschot en De uitvreter
en Titaantjes van Nescio.